1 november 2021

Wedstrijdverslagen 30 oktober

De wat oudere leden van onze vereniging keken vroeger vol verwachting uit naar dinsdag. Op dinsdag verscheen namelijk Het Weeknieuws, het wekelijkse clubblad dat bij ieder lid op de deurmat viel. In het Weeknieuws stonden o.a. de wedstrijdverslagen van vrijwel alle senioren- en jeugdwedstrijden van die week. Vanaf vandaag gaan we die traditie herstellen. Kom dus iedere week naar de website en geniet van alle wedstrijdverslagen!

De Treffers O21 – Excelsior -M O21 (1-4)

Na de nederlaag, bij koploper Cambuur, van verleden week was het zaak voor de talenten van de Tricolores om de spreekwoordelijke draad weer op te pakken. Vandaag zou die dadendrang gestalten moeten krijgen tegen de Treffers uit Groesbeek. Een ploeg die vooraf op redelijk gelijk niveau werd ingeschat maar na afloop van de, vanuit Maassluisse kant enerverende en inspirerende 90 minuten, niet bleek te zijn.
Het weekend zou helemaal wat extra glans krijgen met een overwinning omdat er een teamuitje achteraan kwam in de vorm van een happie eten, het Nijmeegse uitgaansleven ontdekken en een overnachting in een Hotel waarvan de naam doet vermoeden iets van Oriëntaalse sferen uit te dragen. We kunnen alvast melden dat beide belevenissen zeer geslaagd zijn en we terug kunnen kijken op een in meerdere opzichten geweldig weekend voor Excelsior Maassluis!

Op naar de wedstrijd, na aankomst op het

prachtige complex van de Treffers werden we zeer hartelijk ontvangen door de beide teamleiders van de thuisclub. Onder het genot van een kopje koffie hadden we de gelegenheid om even kort met elkaar kennis te maken. Daarna volgde de begeleiding naar onze kleedkamer door de beide teamleiders en werden we voorzien van alle benodigde informatie. Nou zijn wij niet snel onder de indruk maar dit ontvangst en dito begeleiding zorgde, op dit punt, wel voor wat extra waardering bij de Maassluisse begeleiding. Op het andere nogal belangrijke punt, de wedstrijd kon er na afloop alleen maar extra waardering gaan naar de mannen van Excelsior Maassluis 021 want er kan gesproken worden van onze beste wedstrijd tot nu toe met daaraan gekoppeld een uitstekende 1-4 overwinning.

We begonnen vrij goed aan de wedstrijd en waren vanaf het beginsignaal de betere ploeg. Maassluis viel aan en de Treffers zakte in en probeerde vanuit de omschakeling

(vroeger noemde je dat gewoon counteren) toe te slaan. Het geen dus ook ging lukken bij de thuisclub, het was in de 12e minuut dat we niet adequaat ingrepen na balverlies en zodoende al vrij vroeg in de wedstrijd tegen een 1-0 achterstand aan keken. Nu hebben we dat nog niet zo vaak meegemaakt, een achterstand en de vorige twee keren dat dit gebeurde lukte het niet om dit om te draaien naar een overwinning. Maar vandaag was alles anders en na deze tegenslag gingen de Tricolores gewoon door met goed combinatie spel en vrij aardig voetbal. Tot hele grote kansen leide dat nog niet maar we waren wel duidelijk de betere partij. Dus gingen we de, na achteraf bleek zeer lange rust van bijna 25 minuten? in met een 1-0 achterstand. In de kleedkamer had de technische staf herhaald waar we al mee bezig waren en nog extra benadrukt dat alle spelers in sprints achter de bal aan moesten, mochten we die kwijt raken, zodat we niet weer werden verrast in de omschakeling. Zoals reeds gemeld na de

lange rustpauze, die onze wat oudere scheidsrechter blijkbaar nodig had, zou er een zeer spectaculaire 2e helft volgen. Nadat het tempo werd opgevoed en Maassluis steeds beter in de wedstrijd kwam, besliste de Tricolores de wedstrijd in hun voordeel door binnen twaalf minuten maar liefst vier keer te scoren. Het Maassluisse vertier begon in de 61e minuut na een prima aanval waarbij Sem de bal passte naar de mee opkomende Rens en die de bal bijna over de achterljjn zag stuiteren maar er alsnog een voorzet uit kon halen waarna de kleinste man vam het veld, Ruben de bal keihard tegen de touwen aan kopte, wat een heerlijke goal en wat een ontlading bij alles wat Maassluis een warm hart toedraagt. Vanaf dat moment gingen de mannen er nog een scheppie bovenop gooien en dat resulteerde nog drie prachtige goals. Het zou de hattrick van Remo gaan worden, die had besloten om op de geboortedag van het Argentijnse wonderkind, ook een begenadigd voetballer met een magisch linkerbeen en die

voetbalwereld nu bijna één jaar geleden is ontvallen, te eren met zijn kunststukje! De eerste van zijn drie goals in de 64e minuut, kwam voort na een prima combinatie tussen Ruben en Mikki waarbij de laatst genoemde de bal panklaar legde voor Remo en zo Maassluis de verdiende 1-2 voorsprong bezorgde. En daarmee was de pret nog niet op want in de 67e minuut knalde Remo de 1-3 binnen maar de mooiste goal werd bewaard voor het laatst. Het gebeurde in de 72e minuut waarin de combinatie tussen Remo en Sem in het 16 metergebied, waarbij Sem de bal met een subtiel hakje klaar legde en Remo de bal op schitterende wijze in de hoek schoot, wat een wereldgoal. En daarmee zou de overwinning niet meer in het geding gaan komen. Er werd trouwens nog een aardige goal gescoord door Oscar nadat Glenn de bal van dichtbij op de lat had geschoten en Oscar ‘m met links over de keeper schoot maar die goal werd om vrij onduidelijke redenen afgekeurd. Maar dit mocht de pret niet

drukken want na deze uitstekende wedstrijd van Maassluis kon het extra genieten voort worden gezet in het Nijmeegse uitgaansleven. Een leuk extraatje in het toch al overladen vreugdevolle weekend en wat voor de kers op de voetbaltaart zou gaan zorgen, is dat Excelsior Maassluis 021 is geklommen naar een bijzonder mooie 2e plaats op de ranglijst.

Het enige smetje op dit prachtige weekend is dat Carlo de assistent trainer, geroemd tacticus en nog belangrijker befaamd gezelligert er wegens fysiek ongemak niet bij kon zijn. Maar de mannen hebben beloofd dit soort legendarische wedstrijden en weekenden speciaal voor Carlo meermaals te gaan herhalen! :-))

Vitesse Delft 2 – Excelsior – M 2 (4-2)

De ouderen onder ons kennen “Duran Duran” nog wel, een band die de jaren ’80 van de vorige eeuw markeerde met de hit “The Reflex”. De wedstrijd tegen Vitesse Delft werd ook gemarkeerd door een reflex, maar wel een heel ander soort. Later in dit verslag meer daarover.

Gefrustreerd door de midweekse nederlaag tegen DSVP hadden we de zinnen gezet op eerherstel. We wisten ook wel dat dat niet mee zou gaan vallen, want de lijst met afwezigen, waar Remco in de warming-up aan toegevoegd werd, was namelijk nogal lang. Bijna was onze trouwste supporter (al jarenlang trouwens de enige) ook nog geblesseerd geraakt toen Bas, met zijn altijd weer “alles opfleurende” aanwezigheid, een paraplu in het rechteroog van Aad Steenbergen plantte. Had niet veel uitgemaakt overigens, want Aad zat toch al op de bank. Toch stond er weer een volwaardig team aan de aftrap. Fred z’n puzzelkwaliteiten nemen echt ongekende vormen aan.
De eerste minuten was het van beide kanten nog wat voorzichtig aftasten, maar geleidelijk aan trokken wij het initiatief naar ons toe wat leidde tot 2 redelijke kansen (ik weet niet meer van wie, hoe ze tot stand kwamen en waarom ze gemist werden) en het bleek dus al snel dat we voor deze tegenstander niet heel erg bang hoefden te zijn. Deze constatering werd kort daarop al bevestigd toen Mark in de 13e minuut halverwege de helft van Vitesse aan de zijlijn een mogelijkheid zag voor wat wij noemen een voorzet en voor wat hijzelf noemt een uitgekiend schot op doel. Hoe het ook zij, de bal belandde met uiterste precisie in de kruising; een magistrale 0-1. Veel mooier zal je ze niet zien. Het tempo werd opgeschroefd en een 2e goal zou niet lang op zich laten wachten. Ook Vitesse liet zich daarentegen niet onbetuigd en zocht waar mogelijk de aanval, maar zoals gewoonlijk stond het verdedigend prima bij ons, dus heel erg gevaarlijk werden ze (nog) niet. Tot in de 23e minuut een voorzet van Vitesse in de doelmond terecht kwam en gevaarlijk dicht naar de goal draaide. In een wat wij noemen “complete aanval van totale verstandsverbijstering” en naar wat hijzelf noemt een “reflex” tikte Robert de bal met, volgens mij, beide handen weg: rood, pingel (1-1) en schorsing. De discussies met de matig leidende scheidsrechter laaiden onnodig hoog op, het was gewoon een strafschop en volgens de spelregels is dus een “triple punishment” helaas op z’n plaats.
In de 1e fase hierna hadden we het even lastig door de omzettingen en niet eens zozeer door het numerieke overwicht van de tegenstander. Geconcentreerd verdedigen door op balbezit te spelen en de lange bal pas dan hanteren wanneer het echt niet anders kan. Dit werkte wonderwel en Vitesse kwam niet tot grote kansen tot in die vermaledijde blessuretijd (gevolg van die discussies aangaande voornoemde penalty) van de 1e helft. Indirect heeft Robert dus schuld aan 2 goals. Hierbij maakten ze wel gebruik van dat mannetje meer en scoorden de nauwelijks verdiende 2-1. Kort daarna floot de matig leidende scheidsrechter voor het einde van de 1e 45+ minuten. Zijn beste beslissing tot dusver. Een lekker bekertje perzikthee zou de inwendige mens gaan versterken en aansporen om tot het uiterste te gaan. Met de bezielende woorden: “doe wat je kunt en zorg voor een stunt”, stuurde Fred ons het veld weer op.

Dat die stunt er niet ging komen was al snel duidelijk, want in de 50e minuut kregen wij een vrije trap mee op het randje van ons eigen strafschopgebied. Even een retroperspectief in chronologische volgorde schetsen is onmogelijk, want wat er toen allemaal misging gebeurt zelfs in je stoutste dromen nog niet. Na 7 seconden van oeverloos heen en weer gepriegel was het namelijk zomaar ineens 3-1. Hoppa. Even serieus mannen, geef die bal dan gewoon een ros. Amper 7 minuten later het volgende drama, na een sliding kwam Martijn ongelukkig op zijn arm terecht en plopte zijn linkerschouder uit de kom. Dat geluid was tot op de bank te horen. Dat hij die schouder er zelf weer in knutselde bewijst dat echte mannen nog bestaan. Hij moest wel het veld verlaten voor Chris I. Diens broer Chaquir moest 3 minuten later moegestreden ook het veld ruimen voor Barry. Helaas bleef het daar niet bij, want in de 70e minuut werd het 4-1 in een korte fase dat Vitesse de sterkere ploeg was. Toch bleven we prima voetballen, maar de vermoeidheid begon zijn tol te eisen.
Juist in deze fase toonden wij ons ware gezicht en bleven we strijden voor elke meter en voor elke bal met als gevolg dat Fabian de verdiende 4-2 scoorde. Nogmaals gooiden we alle remmen los en was het pompen of verzuipen (door de gestaag neerstromende regen waren we al verzopen terwijl Niels op Texel lag te pompen), maar het mocht niet baten. Ondanks de nederlaag kijk ik toch met trots en waardering terug op jullie inspanningen.
Tot overmaat van ramp stopte het pas met regenen toen de scheidsrechter voor het einde van de 2e helft floot. Het was daarmee zijn beste beslissing van de hele wedstrijd.

Opstelling.

Doel: J. Huyser
Verdediging: G. Grootscholten – E. Verboom – M. Reemers – M. Scholten (57e Chris Isenia)
Middenveld: J. van Gastel – R. van Mierlo – F. Vermeer – J.Koogje
Aanval: Chaquir Isenia (60e B. Steenbergen) – K. v.d. Pol

Excelsior – M O19 – UNA O19-1 (2-0)

Na twee bekerwedstrijden, tegen respectievelijk SC Feyenoord en SV Gouda, én een
geslaagd teamuitje bij CopaCabana in Scheveningen op maandag 25 oktober, stond
afgelopen zaterdag weer een competitiewedstrijd op het programma voor de O19 van
Excelsior Maassluis. Met UNA als tegenstander, betekende dit een wedstrijd tegen de
nummer 3 van de ranglijst. Voorafgaand aan de wedstrijd was het in overleg met de O17
enigszins puzzelen om een keeper voor deze wedstrijd beschikbaar te krijgen. David en Dion
waren geblesseerd en de O17 had voorafgaand aan de wedstrijd van de O19 een wedstrijd.
Uiteindelijk werd Djivan van der Harst bereid gevonden om na zijn met 3-1 gewonnen
wedstrijd gelijk aan te sluiten bij de O19. “De eerste helft had ik geen last van de eerder
gespeelde wedstrijd, maar in de tweede helft had ik bij het trappen van de bal aardig zware
benen hoor,” aldus Djivan. In de eerste helft vond het spel voornamelijk op het middenveld
plaats en Djivan had dan ook weinig te doen. De ruststand was dan ook 0-0. In de tweede
helft leek de wedstrijd dan echt op gang te komen. De bezoekers kwamen vaker voor het
doel en Excelsior Maassluis kreeg vaker kansen. De laatste linie van Excelsior Maassluis wist
door goed ingrijpen het werk voor Djivan te vergemakkelijken. Halverwege de tweede helft
leek het Rens Sandell te zijn die voor de 1-0 aantekende, maar zijn schot ging net naast de
goal. In de 78 e minuut was het Ronaldo Lindeborg die met een hard schot voor de 1-0 wist te
zorgen. 6 minuten later was het Rens Sandell die knap de 2-0 binnen schoot. Met een
knappe redding wist Djivan de nul te houden. Met een 2-0 eindstand blijft Excelsior
Maassluis koploper in Divisie 1 met 21 punten uit zeven wedstrijden. Man of the match:
Djivan van der Harst.

VDL mo 15-2 – Excelsior mo 15-1 (0-2)

Het is 30 oktober en dat betekend het weekend van Halloween en dus kan het spoken. Nou dat deed het ook althans het weer dan. Het regende flink en het was fris. Vanaf de aftrap waren we scherp en zetten veel druk. Met Sanne K in de goal en de vaste verdediging met op rechts Marit P, laatste vrouw Sterre, voorstopper Lente en Marit P op links.
Het middenveld met Joy, Madelief en Noah die te samen onze aanvalslinie van goede ballen moeten voorzien. In de voorhoede spelen Sanne L, Inssia en Daisy. In de dug-out hielden Fenne, Joëlle, Pascalle en Imade elkaar warm.
We hadden de wedstrijd vanaf het begin volledig in handen. We waren scherp en zetten veel druk. Diversen schoten werden goed gepakt door de keeper van VDL. Verdedigend gaven we helemaal niks weg en waren we heer en meester en werden alle persoonlijke duels gewonnen. Rond de 17e minuut werd er gewisseld en kwamen Daisy, Joy, Noah en Inssia even op de bank te zitten. In de 23e minuut veroverde Lente rond de midden cirkel op de helft van de tegenstander de bal en dribbelde een stuk naar voren. Ze schoot de bal van een meter of 25 in de linker beneden hoek en dat betekende de welverdiende 1-0 voorsprong. Vervolgens bleven we de aanval zoeken, echte kansen leverde dicht echter niet op. Na een afgeslagen aanval van VDL kwam er een lange bal van achteruit en kon Imade alleen op de keeper af gaan. Zij schoot de bal laag onder de keeper door en daar was de 2-0 op het bord. Dit gebeurde in de 31e minuut en dit was dan ook gelijk de rust stand.
Joëlle zal in de 2e helft ons doel verdedigen en we wisselen ook door waardoor sommigen niet op hun favorieten plekje staan. Maar dat hebben we er voor over. Samen zijn we sterk niet waar! En we willen elke wedstrijd winnen natuurlijk maar deze stadsderby in het bijzonder. Toch is het VDL die flinkt aandringt maar niet tot echte kansen kan komen. Het blijft bij een aantal hoekschoppen en dat is al wat ze krijgen. Marit B die Pascalle verving, die met een enkel blessure naar de kant moest, veroverde op eigen helft de bal en ging aan de wandel. Ze dribbelde door en bleef maar gaan en gaan en kon ook nog tot een schot komen net buiten de zestien van de tegenpartij. Ze schoot maar had het vizier niet helemaal precies gericht staan want de bal ging rakelings langs de paar maar dan wel aan de verkeerde kant.
Ook Madelief kreeg een prima kans om tot een schot te komen, met een geplaatst gekruld schot scoorde ze bijna want de bal ging ook voor haar net aan de verkeerde kant van de paar over de lijn. We waren ook wat slordig in de aanval en wilde te veel zelf schieten. Sanne K gaf de bal wel vaak heel goed over maar dan was de afwerking van mindere kwaliteit. Kortom de stadsderby tegen VDL werd uiteindelijk dan wel met 2-0 gewonnen en zo konden wij na deze gewonnen pot wederom 3 punten aan het totaal toevoegen. De competitie is spannend omdat we met een 5 a 6 ploegen gaan strijden om de bovenste plaatsen. Voorlopig staan de meiden van Excelsior M op de eerste plaats. Met als aantekening dat nummer 3 en 4 een wedstrijd minder hebben gespeeld.
Onze volgende wedstrijd spelen wij thuis op 6 november om 11:30 tegen GDA.
Komt u allen onze meiden aanmoedigen.

Excelsior’20 – Excelsior M Mo-15 (0-4) 27-10-2021

Bij aankomst op sportpark Turlede leek de thuisclub volledig verrast door onze komst. De speelsters zelf wisten het wel maar de rest van de club had geen flauw benul dat er een wedstrijd was. Er moest dus ook nog in aller ijl een scheidsrechter geregeld worden, dit alles was dus de reden dat we 10 minuten later aan de wedstrijd zijn begonnen. Aan onze kant stond dit maal Noah in het doel. In de verdediging de gebruikelijke namen van Marit P, Sterre, Lente en Marit B. Ons middenveld met Madelief, Fenne en Joy. En in de voorhoede Daisy, Imade en Sanne L. En op de bank namen plaats Pascalle, Inssia en Sanne K.
In de eerste paar minuten was het voor beide partijen flink aftasten. Excelsior M nam toch het heft in handen en dit resulteert in wat kleine kansen. Tijdens een aanval kwam de bal bij Madelief terecht en zij schoot de bal strak en laag binnen. De gewenste voorsprong en dat al in de 8e minuut. Rond de 17e minuut vonden de wissels plaats en waardoor Joy, Sanne L en Fenne even op de bank terecht kwamen. Hierdoor mochten Pascalle, Sanne K en inssia het veld betreden. We speelden slordig met veel onnodig balverlies maar we waren wel sterker. De meeste duels werden voornamelijk op het middenveld uitgevochten. Ondanks dit gegeven waren er toch wat kansjes. En in de 23e minuut was het Imade die voor de 2-0 zorgde door de bal lekker in de touwen te schieten. In het vervolg van de eerste helft kwamen wij iets beter in de wedstrijd en werd er goed samen gespeeld. Het bleef bij de 2 doelpunten tot aan de rust.
Noah ging weer het veld in zij heeft in de eerste helft zeer weinig te doen gehad en werd vervangen door Fenne. Imade, Daisy en Marit P gingen de bank warm houden. Na wat tactische aanwijzingen konden we de wei weer in. Het was de thuis club die fel uit de kleedkamer en probeerde de aansluitings treffer te maken. Echter beschikken wij over een ijzersterke verdediging die elke bal veroverde of blokte zodat de bal niet richting ons doel zou gaan. Dit alles onder aanvoering van Sterre en Lente die geholpen worden door Marit B en Pascalle die even Marit P verving.
Langzaam aan werden wij weer wat sterker en kwamen dus heel goed door deze fase heen. Halverwege de 2e helft wilde Madelief ( pijnlijke blaar ) en Pascalle ( niet helemaal fit na ziekte ) gewisseld worden. Voor hen kwamen Daisy en Marit P weer in het veld. We grepen de macht weer helemaal en trokken steeds vaker ten aanval met Sanne L, Inssia en Sanne K. Het was Daisy die in de 65e minuut het lot voor Excelsior’20 beslechten. Met een geweldig geplaatst laag schot vanaf een meter of 20 vloog de bal in de rechter beneden hoek. Een paar minuten later dacht zij weet je wat die goal van daarnet dat doe ik gewoon nog een keer. En zo scoorde zij dus ook de 4-0 of 0-4 want we speelde natuurlijk uit. Hiermee kwam de eindstand op het bord en konden wij weer 3 punten bijschrijven. Door deze prima overwinning stegen we weer op ranglijst naar plek 2. We waren gezakt naar de 6e plaats omdat wij afgelopen weekend niet hebben gespeeld en de rest wel. Dit was dus een inhaal wedstrijd. A.s. zaterdag spelen wij om 11:30 uur de uitwedstrijd bij stadgenoot V.D.L. Komt u kijken en de meiden aanmoedigen om deze derby in ons voordeel te beslissen.
Namens de meiden alvast bedankt.

Excelsior- M JO10-1 – Blijdorp JO10-1 (6-7)

Vandaag stond de 1e competitiewedstrijd na de herfstvakantie op het programma. We speelden op veld4. We begonnen slap aan de wedstrijd. Voor we het wisten stonden we met 0-3 achter, maar door goed terug knokken van onze kant was het redelijk snel 2-3. Daarna golfde het spel op en neer. We kregen ook zelf best wat kansen, maar door pech, zoals paal en onderkant lat gingen deze er niet in. Maar door wederom terug te knokken stond het op een gegeven moment 6-6. En gingen we nog 1 keer met z’n allen er tegenaan. Echter viel de goal net aan de andere kant. Dat was zonde. Volgende week uit naar Hekelingen. En dan gaan we proberen om de 3 punten mee naar Maassluis te nemen. We moeten wel zorgen dat we wat rustiger aan de bal worden en meer gaan opbouwen van achteruit. Verzorgend voetbal spelen.

Maar ondanks dat het bij vlagen rommelig was, heb ik wel weer genoten van jullie inzet en vechtlust.

Excelsior M JO11-1 – VVGZ JO11-1 (7-4)

Vandaag speelden we een oefenwedstrijd tegen VVGZ uit Zwijndrecht. VVGZ speelt ook in de hoofdklasse afdeling Zuid.

Het regende goed en de hele wedstrijd. We speelden op het drijfnatte grasveld, maar dat was goed te doen. Het was nog wat duister, want het was vroeg.  Na de warming up en bespreking van Justin en Jorrit begonnen we aan de wedstrijd. De wedstrijd ging gelijk op en we waren elkaar aan het aftasten op zoek naar het mogelijke heden. We kregen iets de overhand en begonnen meer aan te vallen. Na zo’n 5 minuten scoorde Riyad met een droge knal de 1 – 0. Thea de oma van Shane opperde dat was een droge knal met een drijfnatte bal. We begonnen steeds meer aan te vallen en onze aanvallen werden ook gevaarlijker. Echter door uitstekend keeperswerk van de vrouwelijke doelverdedigster van de tegenpartij bleef het 1 – 0.  Ze wist tot viermaal toe de bal uit haar doel te ranselen. Vervolgens verdween een snoeihart afstandsschot van Shane langs de verkeerde kant van de paal. Shane paste een mooie bal over rechts naar Elin, maar ze schoot de bal te zacht op doel, dat was jammer. Prachtig samen spel over rechts door Riyad en Dani leverde ook geen goal op. Een tegenaanval werd gepareerd door Yuriy en hij werd bij de rebound geholpen door de lat. De bal kwam voor Yuriy van de lat terug voor zijn voeten en hij paste bal door naar Riyad die Dani in stelling bracht. Dani verraste de keepster met en prachtige lob 2 – 0. Vervolgens maakte VVGZ de 2 – 1 door een genomen achterbal van Yuriy die bij de tegenpartij terecht kwam. Yuriy trok zich dat aan, maar Quint en Justin beurden Yuriy weer op in de rust. Dat was goed om te zien in het team.

Na de rust hadden Samále en Quint het druk in de verdediging en heerste Shane op het middenveld en pakte veel ballen af of kreeg de bal van Samále en Quint en stuurde Shane  regelmatig over rechts Reav weg, die prachtige voorzetten gaf. Dit leidde dat Reav zelf de       3 – 1 in het mandje legde. Maar de wedstrijd bleef gelijk opgaan. Maar wij hadden wel de meeste gevaarlijke kansen. Marijn was de gemiste kansen zat en haalde in één keer vernietigend uit 4 – 3. Vervolgens schoot VVGZ een hoge voorzet voor ons doel die met het hoofd door onze verdedigers gemist werd 4 – 4. Yuriy pakte nog een schot van dichtbij gelijk klem en bleef de stand gelukkig 4 – 4, want we waren toch wel de betere ploeg.  Maar we bleven lekker aanvallen en Reav bereikte met een mooie vrije trap Riyad en Riyad stelde ons niet teleur 5 – 4. Riyad kreeg het op zijn heupen en maakte uit een voorzet van Quinn        6 – 4. Een combinatie tussen Riyad en Quinn belande bij Elin en die twijfelde niet en bracht de 7 – 4 als eindstand op het scorebord. Een nuttige en lekkere oefenwedstrijd, waarna we allemaal drijfnat van het veld dropen verlangend naar een douche. Voor Reav en Yuriy duurde dat nog even want die gingen JO11-4 nog even uit de brand helpen tegen DSVP JO11-4 en wonnen daar met 8 – 5.