De verwachtingen waren hooggespannen en de selectie nagenoeg compleet en fit. Er leefde echt het gevoel “vandaag moet het (weer) gebeuren”. Alzo geschiedde.

Vanaf de aftrap (exact 12.00 uur dus hulde voor de scheids) werd er meteen druk gezet. Het was mij toen nog niet helemaal duidelijk of de tegenstander dat bewust liet gebeuren. Goede combinaties met veel driehoekjes. Het leek wel of het de bedoeling was. Ook direct al wat kansen. Vooral ook met Jeffrey als nieuwe rechtsbuiten, die nog wel wat moest wennen aan het hoge tempo, hadden we wat meer mogelijkheden voorin. De 0-1 moest spoedig vallen, we voelden het gewoon. In de 12e minuut was het Robert die een vrije trap op de zijn welbekende wijze met links, perfect binnen krulde. Een beauty. Dit was de stimulans die we nodig hadden. Er werd bij vlagen echt prima gevoetbald en het wachten was op een grotere voorsprong. In de 40e minuut was het Fabian die de 0-2 binnenwerkte op een assist van de bijkans ongrijpbare Robert. Amper 47 seconden later begreep ik dat Pernis zich idd bewust liet inzakken; vanaf de aftrap volgde een razendsnelle counter en was het verschil weer 1 doelpunt. Verdorie en verdikkeme. Gelukkig was het kort daarop rust (exact 12.45 uur, dus opnieuw hulde voor de scheids) en konden we in de kk weer even herbezinnen en hergroeperen.

De 2e helft begon om exact 13.00 uur (dus nogmaals hulde voor de scheids) met Koen voor Michael in de spits en Mark voor Jasper op linksback. De eerste 10 a 15 minuten gaven een zelfde spelbeeld te zien, Excelsior met druk naar voren en Pernis terugzakkend op eigen helft. Wat er nou precies gebeurde weet ik niet, maar gaandeweg nam Pernis het heft in handen en ging steeds meer op onze helft spelen. Vooral hun nummer 13, die kort voor rust in het veld kwam, bleek een lastig te bespelen mannetje dat lustig en kwistig met lepe passjes strooide. Hem aan banden leggen en op die manier de angel uit het spel van Pernis halen bleek de oplossing. Toen na ongeveer 15 minuten Pernis was uitgeraasd nam Excelsior het initiatief weer in handen wat resulteerde in 2 goals, de 1-3 van Jeffrey in de de 66e minuut op assist van Remco en de 1-4 van Koen in de 87e minuut op assist van Mark. Dat Pernis in de 88e minuut meteen al de 2-4 scoorde na een handsbal is voor de statistieken. De gele kaart voor Remco ivm protesteren bewijst voor de zoveelste keer dat dat dus zinloos is. Om 13.46 uur exact (voor de laatste keer hulde) floot de scheids voor het einde van de wedstrijd. Eén minuutje blessuretijd leek wat weinig vooral omdat Robert verzorgd en gewisseld werd voor een schouderblessure en Fabian voor een strakke spier. Volgende week komt Zwartewaal 2 naar Maassluis, bereid je goed voor want niets is helemaal zeker.

Opstelling:

Joey, Erik, Remco, Robert (Chris G – 65e), Jasper (Mark – 46e),Jesse (nr. 6), Fabian (Robbie – 76e), Barry, Jeffrey, Neus (Koen – 46e) en Niels K (Thomas – 60e).