Column Speaker Aad Solleveld: Voorarrest

//Column Speaker Aad Solleveld: Voorarrest

Column Speaker Aad Solleveld: Voorarrest

Voorarrest

Hoe is het mogelijk dacht ik de afgelopen weken regelmatig. Het gaat mij om het zwaard van Damocles dat boven het hoofd van onze aanvoerder Niels Redert hing. Het begon allemaal in Groesbeek waar Niels op 16 september een rode prent kreeg. Ik was niet in Groesbeek, het tijdstip van 18.00 uur en als locatie ongeveer Duitsland was voor mij aanleiding om de zaterdagmiddag alternatief door te brengen en gewoon om 19.00 naast Mrs S op de bank van de onvermijdelijke kop soep te genieten. Gelukkig hebben de televisiebeelden nog dacht ik.

Welke code de scheidsrechter op het formulier heeft gezet was mij onbekend maar het bleek ongeveer een equivalent te zijn van moord met voorbedachten rade. Op zondag 17 september zat ik om halftien in mijn Feyenoord pyjamaatje voor de tv te kijken naar Fox Sports. Ik was benieuwd naar de tv-beelden. Helaas gaven deze geen uitsluitsel over de brute daad die de held van Jelle van Leeuwen zou hebben gepleegd. In mijn optiek kon het net zo goed een schwalbe van de verdediger zijn die Niels een kaart probeerde aan te naaien. Zelden zulk knoeiwerk van Fox gezien qua editwerk van een stukje film.

Nu hebben we tegenwoordig een openbare aanklager in de bossen van Zeist speciaal voor de tweede divisie en ik ging ervanuit dat deze tot eenzelfde inzicht zou komen dan ik. Naïef gedacht zo bleek. Niels kreeg een schikking van vier wedstrijden. Terecht ging hij in beroep met als extra getuige de verdediger in kwestie die de situatie ditmaal juist beschreef. Er was wat geduwd maar dat is in een druk bezet strafschopgebied niet zo vreemd. Hij repte met geen woord over een slaande beweging die de scheidsrechter meende te zien.

Het wachten was op uitspraak van de beroepszaak. Wekelijks vroeg ik aan Niels: “heb je al iets gehoord?” Nee, was week na week het antwoord. Hoe is het mogelijk dacht ik dan, maar het gaf mij hoop op een goede afloop. Bijkomend voordeel was dat Niels wel mocht spelen in dit interbellum. Maar gebeurde dat ook? Neen. Wellicht doordat de trainer Rijsdijk al preludeerde op de tijd zonder Niels. Niels kreeg voorarrest, hij kreeg slechts 10 speelminuten in drie wedstrijden en was daar duidelijk niet gelukkig mee.

Die hoop die ik had werd sterker door het voorval van Tom Beugelsdijk, die werkelijk een schoolvoorbeeld van een elleboog produceerde en daarmee zijn tegenstander bijna knock-out sloeg. De scheids zag niets, 16 miljoen Nederlands wel en de aanklager ook. Hij werd vrijgesproken want tv-beelden alleen zijn onvoldoende de verklaring van het slachtoffer gaf de doorslag. Kat in het bakkie dacht ik, Niels wordt vrijgesproken door dit precedent.

Helaas de “wijze mannen” in Zeist hebben na ampel beraad (vijf weken) besloten geen gezichtsverlies te lijden en veroordeelden Niels tot zes wedstrijden. Afgezien dat dit in geen enkele verhouding staat tot de hoogte van de straf in het betaalde voetbal, is het volkomen absurd om op basis van onduidelijke beelden een speler zo zwaar te straffen.

In de praktijk betekent dit dat Niels al vier wedstrijden niet gespeeld heeft nu nog vijf weken aan de kant moet blijven want het voorarrest dat in mijn optiek al vier weken duurt, is voor de KNVB slechts één week.

O ja, Beugelsdijk heeft ook een schorsing gekregen voor zijn overduidelijke aanslag op de gezondheid van zijn tegenstander. Vier wedstrijden. Snapt u het? Ik niet.

Aad Solleveld, uw speaker

2017-11-15T19:00:42+00:00 22 oktober 2017|Column|